Κική Ματέρη | Νάυλον

BookSitting

Φλόγες με τυλίγουν που καίνε τα νάυλόν μου ρούχα

Ποτίζει πλαστικό το κορμί
Πλάνη σαρκός, αέρινοι πόθοι

Παιχνίδια του νου, τα πεθυμήματα
Της πρότερης όμορφης ζωής

Με ορμή το χώμα με σκεπάζει
Μες στο φέρετρό μου βροχή σταλάζει

Θαρρώ θα ναι δροσιά στην σάπια μου μύτη

Μουρμουρητά μιας κατσαρίδας,
που στέκεται στο ψίχουλο της γωνιάς

Αναστεναγμοί μιας χούφτας σκουλήκια
Αποσύνθεση σώματος πενθούντος


Η Κυριακή (Κική) Ματέρη κατάγεται από το Ελευθεροχώρι Γρεβενών, μένει στην Πτολεμαϊδα και αγαπά την ποίηση.

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Advertisement

Ας ήταν

Στον δρόμο που περπατάς προς τα πάνω

Φτερούγες σκορπούσαν όλες κατά εκεί

Μιας και είχαν το κάτιτί το παραπάνω

Μπογιές πέταξαν οι φίλοι μας οι τακτικοί

Με χρώματα σε ολη τούτην την γή

Στην άμμο είδες πως εικόνες κάνω

Με μπλέ φτερά να πέφτουν χάμω

Παγόνι στέκει , ίσως μόνο εκεί

Μελάνι και λίγες λέξεις εκείθε

Σαν ήθελε άλλος να λέει » πείθε»

Ας ήταν ο λόγος να φύγω ξανα

Πολλές μουντζούρες εδώ για σένα

Το πάντα ετούτο , δίχως εμενα

Ας ήταν ο λόγος να γυρίσω ξανά

Μπήλιω

Έκλεισαν τα μάτια τους μπρος στον ήλιο
Τα ηλιοφώτιστα μες στα σκοτάδια
Φωτεινές αχτίδες τα μητρικά χάδια 
Το καλύτερο όλων στο ανήλιο
Γένναγε στο σπίτι μας η Μπήλιω 
Σκύλα με τα ένδεκα τα κουτάβια 
Ο λώρος σπάγκος δεμένος στα φεγγάρια 
Γέννησε η σκύλα μας η Μπήλιω 
Θαύμα ,έντεκα μωρά βουλωμάτικα
Από τον λαιμό κάπως τα πιάνει 
Τα ψάχνει μήπως είναι σακάτικα
Κλαίει σπαρακτικά για να τα γιάνει
Ότι κι αν Μπήλιω μου γλυκια να κάνεις 
Μαζί με τα ασθενικά σου δεν θα πεθάνεις 

Κική Ματέρη

Όμορφος φίλος

Όμορφος φίλος

Γεννήθηκε μίαν αλήθεια σε μία κουβέντα
Τεμαχίστηκε γοργά και είχε γεύση μέντα
Έλεγε η αλήθεια πως φίλος δεν υπάρχει
Και πως η κάθε κουβέντα αισθητικής μάχη

Να μη μιλούμε και πολυ με την καρδιά μας λέει
Να την βάζουμε μία ροζ κορδέλα όταν κλαίει
Όμορφες γράμμες στα καφε ζωγραφιστά μάτια
Θα σε κάνω μούσα, θα σε κάνω χιλια κομματια

Με βαθιά συγκίνηση και στο μάτι το δάκρυ
Βρήκα την ομορφιά με ένα φίλο εκεί στην άκρη
Η αξία τούτης της αισθητικής είναι μικρή
Τα αισθήματα του φίλου έχουν μελετηθεί

Άτεχνο κομψοτέχνημα όλους σας προσκαλεί
Οποιος τον φίλο το όμορφο κάπου εδω τον δει
Γρήγορα να τρέξει από τον καλό λογο να κρυφτεί
Με φόβο μη μαθευτεί ότι μπορεί να πληγωθεί

Κική Ματέρη

Μην κλαίτε μωρέ

Είδα το κορίτσι να έρχεται από αντάμα
Δάκρυα κύλησαν σε άντρες με δίχως ντάμα
Μην κλαιτε μωρέ έφυγε πίσω δεν γυρνάει
Κάντε έναν ξένο να μάθει να σας αγαπάει

Το είδα το κορίτσι νεκρό με λευκό φουστάνι
Εγω είμαι από βουνό και όχι από μποστάνι
Μην κλαιτε μωρε πνιχτηκε σε ένα βούρκο
Από εχθρό που δεν γνώρισε από έναν Τούρκο

Το είδα το κορίτσι στην εκκλησία στεφανωμενο
Και είχε ένα χαμόγελο σκοτεινό διαολισμενο
Μην κλαιτε μωρέ την πνιξανε στα χρυσάφια
Τούτη ήθελε βουνά λαγκάδια και χωράφια

Κική Ματέρη

Η συνάθροιση

Τα σπουργιτια ,
τσιμπολογουν έξω από τα φτωχά σπίτια
Τούτο το πολύτιμο ψιχουλακι
Έλα τσιμπά το και παρετο πουλάκι
Να δώσεις λίγο χρώμα στο χιόνι
Η καρδιά μου να πάψει να παγώνει
Έλα μικρό μου σπουργίτι
Εξω από το δικό μου σπίτι
Και τους φίλους σου να φωνάξεις
Τούτη την συνάθροιση….
Σαν έγκλημα δεν μπορεις να την παταξεις
Θα φωναξω και τα χαζοπουλια
Που αμα ήταν περιστέρια θα κάναν μία σουπα μουρλια
Ιπτάμενος συνωστισμός
Κότες και σιωνισμός

Κική Ματέρη

Έρωτας των χαμηλών πτήσεων

Μου έδωκες λουλούδια σήμερα
Πικραλίδες που στάλαζουν το γάλα
Έκανες τα άγρια ήμερα

Πόνο δεν μου έβαλες μια στάλα
Σκλαβωμένη ,καμιά γλυκιά φυλακή
Όταν είναι το καλοκαίρι ντάλα

Η αγάπη μας κάπως θα ξεχαστεί
Θα μπει στο κουτί των αναμνήσεων
Και όλος ο κόσμος μας θα χωριστεί

Έρωτας των χαμηλών πτήσεων

Κική Ματέρη

Ko-uta

Να σου γράψω τραγούδι
Με δίχως νότες
Να το λέει κοπέλα
Δυο λέξεις πάντα πρώτες

Αγάπη ν’αγαπουνε
Νερό να πιούνε
Λήθη για να ξεχνούν
Μια νότα να πούν

Σαν χωρίζουν και πάλι
Σιωπή σκορπιζουν
Δακρυ από φεγγαρι
Γεια σου ! Με χάρη

Μα σαν ξαναγυρισω
Ένα μυστικό
Αγάπη δεν χαριζω
Απλά αγαπώ

Κική Ματέρη