Κουραστηκα ποτέ μου ;

Kουράστηκα το καταλαβαίνεις ;
Κουραστηκα.
Όχι θέλω να κερδίζω χώρις να διαλύομαι .
Είτε αυτό λέγεται χρήμα,ειτε δόξα,ειτε άνθρωποι..
Είμαι άνθρωπος ηχησε από μία γυναικεία φωνή
Είμαι άνθρωπος επανάλαμβανε με υστερία και χτύπαγε τα χέρια στο τραπέζι
Είμαι άνθρωπος δεν το καταλαβαίνεις .
Εγώ φτιάχνω θεούς .
Εγώ ρωτάω .
Διάλειμμα

Ένα τραγούδι που σκαρφίστηκα τώρα

Σε ένα ξύλινο τραπέζι
Ενα μικρό παιδί παίζει
Έχει τόση μοναξιά
που κηδευει την μάνα σαν μητριά
Με νυφικό στο φέρετρο την μ ανά του βλέπει
Χαμόγελα πονηρά
Και σκέφτεται έχω δυο παιδιά
μία τούτη την νεκρη
Και ένα πατέρα που της πήγαινε γαρύφαλλο σε κάθε γιορτή
Θα σας γαμήσω κωλοπαιδαρακια
Μου έχετε σπάσει τα νεύρακια
Κλασατε στην μπανιέρα
Και η επανάσταση έρχεται με μία σαμπανιερα
Ήπια τόσο ξίδι
Που η μανα μου με ήθελε δικό της γίδι
Να μαυλιζω τα παιδιά της
Και να γνωρίσω ολόκληρη την καρδιά της
Μμμ και όμως δεν είμαι εκεί
Και το ρωταγε η μανα το παιδί
Με αγαπήσες ποτέ σου, μωρή;

Κική Ματέρη

Μεινε ακόμα λίγο

Με λίγα λόγια άντε να ξεμπερδέψεις
Σου λεώ σκοπός μου να κάνω μία αφιλόξενη φωλιά
Όχι έρωτες και λουλούδια
Γαμίση σκέτο
Δίχως αναπαραγωγικους σκοπούς
Μάλιστα…
Έτσι μόνο μάλιστα να λες
Βουλωμενο το στόμα
Έτσι μπράβο
Και που σαι άμα θες κουβεντουλες και ρομαντισμόύς
Να τζάσεις
Πάρε το βρακάκι σου ,βάλε το φουστανακι σου
Και στάσου …
Φαντάζεις τόσο φθηνή
Μείνε ακόμα λίγο

Κικη Ματέρη

Αυστηρά προσωπικό

Αυστηρά προσωπικό

Εγω:Μία μελωδία για σένα
Σιγά μην σε συγκινήσει μία τέτοια χειρονομία

Αυτος:Αχάριστη σκύλα

Εγω:Και δεν κατάλαβα τι ακριβώς ήθελες από μένα;
Τι προσδοκουσες να σε γλυφω μία ζωή

Αυτός: Τι έχει το πρόσωπό μου;

Εγώ: Τα αρχίδια μου που σου τα δάνεισα

Κική Ματέρη

Για τους νέους φίλους σχιζοφρένεια

Κάποτε θυμός με πλημμυρίσε
Η οργή πάνω μου αντιγυρισε
Σμπαραλια με σπασμένα νεύρα 
Ήρθα και βρήκα αγάπη μου εσένα

Σαν το γλυκό πέπλο της νύχτας που με σκεπαζει
Σαν το χάδι της αυγής
Σαν την νότα αυτής της ζωης
Σαν τον ήλιο που με το φώς τον χρόνο διατάζει

Για τους νέους φίλους σχιζοφρένεια 
Μία αμφιλεγόμενη ασθένεια
Που μ αυριζει τα ξανθά μαχαίρια
Και βλέπει στον ουρανό κορίτσια να χορεύουν με τα αστέρια.

Κική Ματέρη 

Bγήκα στον δρόμο

Bγηκα στον δρόμο
Είδα πολλούς ανθρώπους
Με χαμένα τα όνειρα
Με χαμένες ελπίδες
Αλήθεια λέω δεν ήπια γουλιά
Γιατί με διώχνεις;
Ο δρόμος δεν σου ανήκει
Εδώ κάτω θα κάτσω και εγώ
Θα περιμενω
Μπορεί να έρθει
Δεν είμαι εγώ η ελπίδα
Ούτε το όνειρο είμαι
Είμαι ο δρόμος
Έλα
Κάτσε λίγο μην φεύγεις
Κάνει κρύο
Αλήθεια, μόνο κρύο έχει στον δρόμο

Κική Ματέρη

Μάλλον είμαι δρόμος

Πολύβουος και σιωπηρος

Σκοτεινός και φωτεινός

Μάλλον είμαι δρόμος

Οι δρόμοι δεν χαμογελουν

Ούτε κλαίνε

Λασπώνοντε και βρωμίζοντε

Βρέχει

Πέρασε ένα αυτοκίνητο και με μουσκεψε

Μάλλον είμαι δρόμος

Ο δρόμος δεν ανήκει σε κανέναν

Άλλοτε πολυσύχναστος και άλλοτε αδειανος

Μάλλον είμαι δρόμος

Κική Ματέρη

Ένα χαϊκού

Ένα χαϊκού

Κύλησα πάλι
Δάκρυα ποτέ ξανά
Χαμένο έτος

Ένα χαϊκού

Ρήγμα στο χώμα
Από τα έγκατα εκεί
Πλήγμά στην ζωή

Ένα χαϊκού

Θέλω και άλλο
Λίγο φως να ραινουμε
Λέω πεθαίνω

Αφιερωμένα στην όμορφη γη που πρέπει να την φροντίζουμε
Σώστε τον πλανήτη γη

Κική Ματέρη

Μας δώσανε ένα αντίο


Μας δώσανε φίλε μου ένα αντίο
Απέραντο και θολό τοπίο
Με κάραβι την ψυχή 
Μούτσος μονάχος εσύ

Με ρωταγανε ποιος την θάλασσα κατουρά 
Εψαχνα παγόνια με πολύχρωμα φτερά 
Μετρούσα τα υφάσματινα τόπια
Μιλώντας πάντα στα ξένα ντόπια

Έλεγα ιστορίες από θάλασσες και φυλακες
Και εσύ εκρυβες θησαυρούς από αλυκές
Χελιδονόψαρα στο κατάστρωμα το βρεγμένο 
Ένα λουλούδι από σένα περιμένω

Κική Ματέρη