Bγήκα στον δρόμο

Bγηκα στον δρόμο
Είδα πολλούς ανθρώπους
Με χαμένα τα όνειρα
Με χαμένες ελπίδες
Αλήθεια λέω δεν ήπια γουλιά
Γιατί με διώχνεις;
Ο δρόμος δεν σου ανήκει
Εδώ κάτω θα κάτσω και εγώ
Θα περιμενω
Μπορεί να έρθει
Δεν είμαι εγώ η ελπίδα
Ούτε το όνειρο είμαι
Είμαι ο δρόμος
Έλα
Κάτσε λίγο μην φεύγεις
Κάνει κρύο
Αλήθεια, μόνο κρύο έχει στον δρόμο

Κική Ματέρη

Μάλλον είμαι δρόμος

Πολύβουος και σιωπηρος

Σκοτεινός και φωτεινός

Μάλλον είμαι δρόμος

Οι δρόμοι δεν χαμογελουν

Ούτε κλαίνε

Λασπώνοντε και βρωμίζοντε

Βρέχει

Πέρασε ένα αυτοκίνητο και με μουσκεψε

Μάλλον είμαι δρόμος

Ο δρόμος δεν ανήκει σε κανέναν

Άλλοτε πολυσύχναστος και άλλοτε αδειανος

Μάλλον είμαι δρόμος

Κική Ματέρη

Ένα χαϊκού

Ένα χαϊκού

Κύλησα πάλι
Δάκρυα ποτέ ξανά
Χαμένο έτος

Ένα χαϊκού

Ρήγμα στο χώμα
Από τα έγκατα εκεί
Πλήγμά στην ζωή

Ένα χαϊκού

Θέλω και άλλο
Λίγο φως να ραινουμε
Λέω πεθαίνω

Αφιερωμένα στην όμορφη γη που πρέπει να την φροντίζουμε
Σώστε τον πλανήτη γη

Κική Ματέρη

Μας δώσανε ένα αντίο


Μας δώσανε φίλε μου ένα αντίο
Απέραντο και θολό τοπίο
Με κάραβι την ψυχή 
Μούτσος μονάχος εσύ

Με ρωταγανε ποιος την θάλασσα κατουρά 
Εψαχνα παγόνια με πολύχρωμα φτερά 
Μετρούσα τα υφάσματινα τόπια
Μιλώντας πάντα στα ξένα ντόπια

Έλεγα ιστορίες από θάλασσες και φυλακες
Και εσύ εκρυβες θησαυρούς από αλυκές
Χελιδονόψαρα στο κατάστρωμα το βρεγμένο 
Ένα λουλούδι από σένα περιμένω

Κική Ματέρη 

Η ξεματιάστρα

Η ξεματιαστρα στην γειτονιά 
Έχει πολύ δουλειά 
Σε κάθε σπίτι μπαίνει 
Με λάδια τον κόσμο ραίνει

Το παιδί του εργάτη 
έχει μάτι
Να του φώναξω την ξεματιαστρα
Να κάνει του δορυφόρου χαλαστρα

Με ψεύτικα λόγια και προσευχές
Λίγο λάδι και νερό άμα θες πιες
Να διώξεις το κακο
Φωνάζοντας τον θεό


Κική Ματέρη 

Αυλές νεκροταφεία

Ξυρίζει ο αγέρας
Κορφές πενθιμων κυπαρισσιών
Λυγάνε ευλαβικά

Ζούνε ακόμα σε αυλές νεκροταφεία

Μαστίγια στην σειρά
Μουρμουρητο πόνου
Ας φαίνεται σαν χορός

Οι φυλλωσιές τσουζουν τα γυμνά σώματα

Κλείσε τα παραθυρόφυλλα
Θλίψου
Είναι σκοτάδι πια

Χρόνια και στιγμές χαθήκανε

Κική Ματέρη