Η ξεματιάστρα

Η ξεματιαστρα στην γειτονιά 
Έχει πολύ δουλειά 
Σε κάθε σπίτι μπαίνει 
Με λάδια τον κόσμο ραίνει

Το παιδί του εργάτη 
έχει μάτι
Να του φώναξω την ξεματιαστρα
Να κάνει του δορυφόρου χαλαστρα

Με ψεύτικα λόγια και προσευχές
Λίγο λάδι και νερό άμα θες πιες
Να διώξεις το κακο
Φωνάζοντας τον θεό


Κική Ματέρη 

Αυλές νεκροταφεία

Ξυρίζει ο αγέρας
Κορφές πενθιμων κυπαρισσιών
Λυγάνε ευλαβικά

Ζούνε ακόμα σε αυλές νεκροταφεία

Μαστίγια στην σειρά
Μουρμουρητο πόνου
Ας φαίνεται σαν χορός

Οι φυλλωσιές τσουζουν τα γυμνά σώματα

Κλείσε τα παραθυρόφυλλα
Θλίψου
Είναι σκοτάδι πια

Χρόνια και στιγμές χαθήκανε

Κική Ματέρη

Γλυκό μεσημέρι

Καθώς κοιτάζω ένα λουλούδι
Γνωρίζω μιας καρδιάς ένα καλούδι
Αν κοιτώ εκεί στα αλήθεια
Σαγαπησα δίχως παραμύθια
Ο ήλιος ζεσταίνει τα περβαζια
Κ αι οι γλάστρες στο νερό κάνουν νάζια
Γλυκό μεσημέρι
Πόσο θλίψη έχεις φέρει!

Κική Ματέρη

Kαβαφης.Η μάχη της Μαγνησίας

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΕ ΑΡΓΚΟ

Έχασε τα παλιά αρχίδια του,τα κότσια του
Του γαμημενου κορμίου, του αρρώστου

σχεδόν ,θα το κανονίσουμε.Μπαρμπουτσαλα τα λόγια του και η ζωή του.Αυτα ο Φιλιπος

Τουλάχιστον τεντώνεται.Αποψε ζάρια παίζει
έχει όρεξη να γαμήσει.Στο πουτσο του

Βαλτε πολλά λουλούδια .Τι και αν του τινάχτηκε το σπιτάκι του Αντιοχου.Λενε

Πίπες για παράπλευρες απώλειες
Σαν παπαντζα μου φαίνεται

Γιατί τα ίδια Παντελή τα ίδια παντελάκη μου
Τα αρχίδια μου θέλω μου είναι αρκετά

Ο Φιλιπος τον χαβα του με τις γιορτές
Δεν πα να ναι έτοιμος να ψηφίσει

Τα θύμαται όλα ο πουστης
Ή τουλάχιστον ότι τον συμφέρει

Την ρωξάνη ούτε έναν πηδουλο
Σε και με.Σεμέ

ΥΓ.Χαρτοπαιξία

Κική Ματέρη

Λευκές μαργαρίτες


Γκρίζα συννεφιά 
Και ακόμα βρέχει 
Τώρα ξέρεις πιά 
Μια καρδιά σε έχει

Λουλούδια στα χέρια κρατώ
Τα πέταλα τους μετρώ
Μέσα στα λευκά ντυμένη 
Από την βροχή βρεγμένη

Έιμαι μικρή που ρωτώ 
Εάν στα αλήθεια αγάπώ
Λευκό μου χαλί 
Τα κοτσάνια και το παιδί 

Κική Ματέρη 

KΡΑΚ

ΚΡΑΚ


Οι παγωμένες λίμνες ένας ψεύτης καθρέφτης
Το παραμορφωμένο σου ειδώλο
Μεσα στο όμορφο παγωμένο τοπίο
Ότι πιο άσχημο εσύ
Τα βουνά καθρεφτίζονται καθάρια
Ο πάγος δεν σε αντέχει
Φοβισμένα βήματα προς τα πίσω
Και ένας θόρυβος
Κράκ


Κική Ματέρη

Κική Ματέρη, Και έφυγε ο χρόνος

Και έφυγε ο χρόνος
Όπως τότε

Η νύχτα άνοιξε την μήτρα της
Ένα φώς από τεχνητό φεγγάρι
Και έφυγα

Νωχελική αναπόληση
Εφιάλτης άλλων μέμο
Πόλεμος
Εξορία
Πόσα φευγιά
Πόσες επιστροφές

Ζω τόσα χρόνια μέσα στο μέλλον
Σιωπές παρελθοντικές

Ο ήλιος κοκκινίζει
Έσταξε ξένες παράνοιες
Τα πόδια μου γίναν γοργά
Σειρήνες
Τράπεζες κλειστές
Στρατός στο δρόμο
Δεν πάνε πολλά χρόνια

Τα πάντα φαίνονται παράξενα και φυσιολογικά μαζι

Τελειώνουν τα χρήματα από τις τράπεζες
Στην ουρά όλοι
Πλανόδιοι πουλάνε νερά
Αρχίζω να γουστάρω τον ήχο της σειρήνας
Πιο κάτω ένας καυγάς
Μαύρο αίμα
Μία γιορτή
Έτοιμη για τα χειρότερα
Τίνος τον πόλεμο φορώ;

Κική Ματέρη

Ημερολόγιο πόνου

Τέλη Απρίλη

Αποτυπώματα στο κορμί μου

Μπλαβιες παλιές πληγές

Λίγο μελάνι δεν φτάνει

Ροζ δέρμα έχουν και τα γουρούνια

Πονάνε τα κόκαλα μου

Δεν ξέρω τα χέρια τα πόδια

Λέει ο άλλος τον αγάμητο έχω

Ψιλαίνει η φωνή μου

Κάνω ότι μου πουν

Περιμένοντας όλοι να σκασω από ενοχή

Ή να αλλάξω

Είμαι ένας μωβ άνθρωπος

Με λευκά σημάδια

Παίρνω την εξωτερική θερμοκρασία

Κρυώνω

Θέλουν να με κάνουν καλύτερη

Με σκοτώνουν σταληθεια

Όπως τις νόμιμες διεκδικήσεις

Στραβώσαν τα πόδια μου

Δεν θέλω να με ακουμπούν

Κικη Ματέρη