Μας δώσανε ένα αντίο


Μας δώσανε φίλε μου ένα αντίο
Απέραντο και θολό τοπίο
Με κάραβι την ψυχή 
Μούτσος μονάχος εσύ

Με ρωταγανε ποιος την θάλασσα κατουρά 
Εψαχνα παγόνια με πολύχρωμα φτερά 
Μετρούσα τα υφάσματινα τόπια
Μιλώντας πάντα στα ξένα ντόπια

Έλεγα ιστορίες από θάλασσες και φυλακες
Και εσύ εκρυβες θησαυρούς από αλυκές
Χελιδονόψαρα στο κατάστρωμα το βρεγμένο 
Ένα λουλούδι από σένα περιμένω

Κική Ματέρη 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s